|
گزيده هاي
تصويري (
سينمايي و
خبري) |
||||||
ضمير
ناخودآگاه
/ روان درماني
با توجه
به آنچه در
مورد ضمير و
ذهن بيان شد . شايد
بتوان گفت كه
ضمير و ذهن ما
بيش از همه جايگاه
خاطرات گذشته
و مهارتهاي
آموخته شده ميباشد
. بنابراين از
آنجا كه همه
گذشته نميتواند
حتي جزء اندك
آن هميشه در
ذهن آماده
باشد و همه
گذشته را نيز
هميشه
نميتوان به
خاطر داشت .
فرويد نظر داد
كه ذهن را
ميتوان مانند
قطعه يا كوه
يخي دانست كه
حدود ده
درصداز آن
آشكار و نود
درصد آن در
داخل آب از
ديد مخفي است
و به اين دليل
ضمير آگاه و
ضمير نا خود
آگاه را مطرح
ساخت .
متاسفانه
اغلب
خاطرات گذشته
اي كه ما در ذهن
داريم و
حتي رشد داده
ايم در هنگام
ياد آوري به
حال كنوني ما
نيز آسيب
ميزنند . به
همين دليل اين
پرسش اساسي
مطرح ميشود كه
چه ميزان از
خاطرات گذشته
ما درد آورند .
كه مطالعات
جديد آنها را
بيش از نود
درصد ميداند .
به همين دليل
در روان
درماني ،
روان شناس با
رفتن به گذشته
ما به ما اين
امكان را
ميدهد تا ما
در برخورد
صحيح با آن
خاطره ، گرچه
آن خاطره باز
هم در ذهن ما
خواهد ماند ،
اما ذهر و سم
آن از بين
برود .
و وجود ما
، امروز ، به
خاطر حادثه
ديروز به آتش
نميسوزد .
احساسات ،
عواطف و
هيجانات
امروز خاطرات
و حوادث
ديروزند . و
مهم اين است
كه چه بوده
اند و در آن
زمان ما با
آنها چه بر
خوردي داشته
ايم . و هم
اكنون با
نگاهي عميق و
دقيق به آن
نگاه ميكنيم .