راستش
را بخواهيد در
جامعه و شهر روئيا
ها ي
ايده آلي كه
من در ذهن خود
تصور كرده و
گاه در خواب و
روئيا
ميبينم
هيچكس و به
هيچ دليل حتي
داشتن استعداد
هاو توانايي
هاي
خارق
العاده
قادر نخواهد
بود
فاصله اي بيش
از ده تا بيست
برابر
از ضعيف ترين
فرد اجتماع داشته
باشد . اما
مجاز خواهد
بود تا ثروت
ناشي از توان و
استعداد خود را با نام خود
و حتي
با مديريت
خود
براي جامعه
هزينه كند . در
اين جامعه هر كس
ميتواند با نوآوري
، اختراع ،
هنر ، ورزش ،
تخصص و ... صاحب
ثروت شود .
اما اين ثروت
نميتواند
براي او
دهها كاخ
شخصي ميلياردي
، صدها
اتوموبيل و هواپيماي
شخصي و
به همراه
آورد . اما
ميتواند دهها
آزمايشگاه
تحقيقاتي ،
بيمارستان و
دانشگاه و
كتابخانه ،
ورزشگاه ،
فرودگاه و ... براي
جامعه
و با نام و تحت
مديريت او به
ارمغان آورد . و بديهي
است كه
او
خود
ميتواند از امكانات
اين
محل ها
با الويت بالا
نيز
استفاده كند
اما در زندگي
معمولي و
روزانه ،
فاصله
او تا فردي
كه از هيچ توان و
استعداد و يا
شانس خارق
العاده اي
برخوردار
نبوده است بيش از
ده يا
بيست برابر نخواهد
بود . به
عنوان مثال
اگر حداقل
درامد يك
كارگر ساده و
براي يك زندگي
حداقل
يك ميليون
تومان باشد در آمد
بالاترين
متخصص و يا
مخترع
و هنرمند و
ورزشكار براي
زندگي و نياز
هاي شخصي نميتواند
بيشتر از بيست
ميليون تومان
در ماه باشد . و
خلاصه در شهر
روئيا هاي من كسي
نميتواند آنقدر
ثروتمند باشد
كه هواپيماي
خصوصي داشته باشد اما
ميتواند براي
جامعه اش هواپيمايي
بخرد و يا حتي
فرودگاهي بسازد و خود
نيز از آن
استفاده كند .
در
جامعه
روئيايي من
اين صحنه هاي
زشت ديده
نميشوند .
ويدئويي از
زندگي
ثروتمندان
|
درباره
من / تماس با
من نوشته
ها
ي من كارهاي
صوتي
كارهاي تصويري عكس
ها توليدات
پشتيباني Youtub |
|||||
|
صفحه ويژه افسانه |
|||||
|
بايگاني
(آرشيو ) |
|||||