www.shariaty.com

درباره من / تماس با من	نجوم	ا دبيات	تاريخ	فلسفه	پزشكي
نوشته ها عضويت پشتيباني	روان شناسي	رايانه	طبيعت و حيوانات	علوم و فناوري	گوناگون
افسانه توليدات	داستانهاي كوتاه	سخنان كوتاه	عكس	كتابخانه	توليدات
شنيدن كارهاي صوتي	مشاهده مستقيم كارهاي تصويري		گزيده هاي تصويري ( سينمايي و خبري)			فهرست مطالب جديد

نقش بازي كردن تا به كي ؟

نميدانم  بسياري از ما كي ميخواهيم دست از اينهمه نقش بازي كردن در زندگي  خود برداريم و حداقل براي مدت كوتاهي طعم شيرين خود بودن را نيز تجربه كنيم .

برخي از ما آنقدر در طول زندگي روزانه خود تقش هاي گوناگون و مختلفي بازي ميكنيم كه  خود و ديگر هنرپيشه هاي  مشابه اطرافمان را نيز حيران و سرگردان ميكنيم .

در مقابل همسايه سمت راست خود ، نقشي را بازي ميكنيم كه با آنچه همسايه سمت چپ ما از ما ميداند بكلي متفاوت است . حال نقشهايي را هم كه در برابر  پدر و مادر ، همسر ، خواهر و برادر ، دوست ، همكار و ... بازي ميكنيم به اين مجموعه اضافه كنيد و ببينيد كه چه فشاري را در طول روز و زندگي تحمل ميكنيم و خود و ديگران را به چه دشواريهايي  گرفتار ميكنيم  تا بتوانيم  از رسوايي برملا شدن هر يك در برابر ديگري جلو گيري كنيم . واي از آن روزي كه به دليلي چيزي را كه به اين گفته ايم ، آن دگري بشنود و يا كاري را كه براي آن انجام داده ايم ، اين بداند .

آيا تصور نميكنيد كه اگر به جاي آن همه نقش بازي كردن  براي  خود و ديگران ،  و يا مخفي كاريهايي  كه صبح تا به شب  تمام انرژي ما را تلف ميكند  ، فقط و فقط همان باشيم كه هستيم  ، بسيار بسيار آسوده تر زندگي خواهيم كرد  ؟   اگر بتوانيم به چنين مرحله اي در زندگي برسيم  ديگر   همواره نگران اين نخواهيم بود كه اين را فلاني نداند و آن را فلاني نشنود  زيرا آنچه انجام ميدهيم  همان است كه ميخواهيم و ناشي از اراده ماست . خواست و اراده اي كه نه از آن شرم داريم و نه بابت آن  به كسي بدهي .

مظفر شريعتي

اسفند  87

بازگشت به صفحه اصلي