تقديم به روان پاك همسر نازنينم    

   افسانه

www.shariaty.com     

Connect me      English page

نجوم

    ا دبيات    

    تاريخ  

   فلسفه

پزشكي         

درباره من     /    تماس با من    

روان شناسي  

   رايانه     

علوم و فناوري  

گوناگون   

كتابخانه

  نوشته ها                  پشتيباني

داستانهاي كوتاه 

   سخنان كوتاه

عكس

        فيلم  ( ويدئو )

 فيلمهاي مستند علمي

نظر  شما

عكس

كارهاي تصويري 

كارهاي صوتي  

مجموعه هاي انتخابي

آگهي توليدات

 

  وبلاگ پدر من

baba 1.jpg

شادروان  عيسي شريعتي

 

 پدر من  كارمند ساده اي در اداره دارايي بود و پس از مرگ تنها چيزي كه از مال دنيا براي فرزندانش باقي گذاشت  كتابخانه شخصي اش  بود حاوي كتابها ،  مجلات ، روزنامه ها ، دست نوشته  ها و خلاصه همه چيز هايي كه جمع آوري كرده بود . و يك حقوق باز نشستگي كه پس از سه ما مادرم توانست آن را  ماهيانه دريافت كند . در زمينه هاي اقتصادي فرد كاملا ضعيفي بود و تنها اين مادرم بود كه با درايت كافي و مدبرانه خود زندگي ما را به نحو خوبي و با همان درآمد مختصر كارمندي آن روز  اداره ميكرد  . اما ميراث ديگري  كه او براي همه فرزندانش باقي  گذاشت  ،ميراثي بسيار با ارزش و گرانبها بود  به نام  عشق به مطالعه و كتاب كه در همه بچه هايش وجود داشت و دارد . در ابتداي دوران نوجواني و جواني اش نيز عشق به مطالعه او را از مسير زندگي رايج آن دوران دور ساخته و به مسير ديگري كشاند اما  در گير شدن در امور تامين زندگي تعداد زيادي بچه قد و نيم قد  مطابق سنت آن دوران  خود او را از ادامه تحصيل باز داشت  . اما او شيفته  فن آوري بود و تقريبا هميشه اولين كسي بود كه در شهر و  محيط خود  به سراغ فن آوري هاي جديد و روز ميرفت . پدرم  اولين راديوي نفتي ،اولين راديوي لامپي و ترانزيستوري ، اولين دوربين عكاسي  اولين ضبط صوت و خلاصه اولين هر فن آوري تازه اي را  كه  به شهر ميرسيد به خانه مي آورد  . هر كتاب و مجله و روزنامه اي را ميخريد و ميخواند و به  هر  مناسبت  و بهانه كتابي بود كه با امضاي خودش به ما ميداد . و اين زيباترين و گرانبها ترين ارثي بود كه به ما فرزندانش داد . ارثي كه در من نيز خود را به وضوح نشان ميدهد . علاقه به مطالعه و خواندن و نوشتن در هر زمينه اي ،علاقه به دانش و فن آوري هاي روز و بي استعدادي تمام در اقتصاد و زندگي . اما او بخت و اقبال داشتن همسري چون مادر من را داشت  و من نيز شانس همسري چون افسانه . افسوس كه من اين شانس را زود از دست دادم  و بي كس و تنها  كاري جز همان خواندن و نوشتن  نميدانم . تا روزگار چگونه تاوان  ناتواني هايم را از من بگيرد .

اما در اين صفحه كه مخصوص پدرم ايجاد كرده ام  برخي از نوشته ها و گرد آوري هاي او را  در اين دهكده جهاني به اشتراك ميگذارم .  به نشان  سپاسي از او كه اگر مي بود قطعا خود چنين ميكرد .

 

                                                                                                                                                                                   باز گشت به صفحه اول