شورش هاي لندن مرداد 90

در گذشته نيز تمد ن ها همينگونه به خطر افتاده و يا نابود شده اند . توسط كساني كه حتي تصورش هم براي حاكمان زمان غير ممكن بوده است . عده اي كه هيچ به حساب نيامده اند ، حتي در مرگشان ، و از قافله تمدن بشري چيزي نصيبشان نشده است ، چه از نظر مادي و چه از نظر معنوي ،( فقر مادي يا فقر معنوي و يا هر دو ) و آنها كه براي باختن چيزي در دست ندارند ، در لحظه اي غير قابل پيش بيني اما قطعي ، بدون در نظر گرفتن منطقه جغرافيايي و وضعيت سياسي ، دولتها ، شهرها و تمدن ها را به چالش گرفته ،وحتي نابود ساخته و يا خواهند ساخت . براي احقاق حقي از دست رفته ، براي تفريح و تجربه بازيهاي كامپيوتري و فيلمهاي اكشن ، لذايذ جسمي و جنسي و خلاصه همه آنچه از كودكي و از صبح تا شام به آنها آموزش داده شده است !! و يا با يك شعار بسيار ساده . حال كه من ندارم – به هر دليل موجه يا ناموجه - تو و دنيا هم نداشته باشيد و يا هر سه با هم

و براي بقا بشر هيچ چاره اي متصور نيست مگر آنكه بخواهد و بتواند كه عدالتي نسبي و آموزشي همگاني را در جهان حاكم گرداند . و هزينه هاي بيحدي را كه در زمينه هاي نظامي و حفظ و افزايش قدرت و ثروت عده اي خاص مصرف ميكند ، در راه برقراري عدالت نسبي و آموزش همگاني و جلوگيري از فقر مادي و فرهنگي در سراسر جهان هزينه كند ( 1) هيچ نيروي نظامي و قدرتي در هيچ زماني و با هيچ فناوري و سلاح و قدرتي نخواهد توانست از انفجار انساني كه در ظلم و تبعيض و نابرابري و جهل رشد كرده است جلوگيري كند . حد تحمل ، زمان و مكان به حد انفجار رسيدن و ميزان خسارت ، قابل پيش بيني نيست اما وقوعش قطعي خواهد بود . يك اتفاق ساده موجه يا ناموجه ، انفجار را شروع خواهد كرد و هميشه كنترل آن مقدور نخواهد بود و آنگاه همه چيز نابود خواهد شد .

افسوس كه تنها درسي كه تاريخ مي آموزد اين است كه كسي به درس او گوش فرا نميدهد . ( سخني احتمالا از هگل يا ماركس )

1- عدالت نسبي يعني فاصله بين زندگي حداقل و حداكثر ضمن رعايت فاصله براي صاحبان تلاش و كوشش و استعداد و .. داراي حدي معقول باشد و نه اينكه يكي در حياط خانه اش صد ها اتوموبيل و چند هواپيماي شخصي داشته باشد و ديگري هزينه تهيه كردن سقفي و يا سفر با اتوبوس و قطار ي را هم نداشته باشد . ( 2 ) و آموزش همگاني نيز يعني دستاورد هاي حاصل از تمدن و انديشه بشر تا كنون بتواند در اختيار همه قرار گيرد . تقريبا همه بزه كاران جوامع انساني قربانيان جهل و بي عدالتي هستند . و اين انسانهاي فاقد آگاهي و اسير در ظلم و تبعيض و جهل ، در صورت طغيان به هر دليل حق يا باطلي ، و يا حتي قرار گرفتن در مسير تحولات به حق جامعه ، ميتوانند مسير آن تحولات و حتي تمدن ها را به آساني به نابودي بكشند .

2- به نظر من انسانها بايد بر حسب شايستگي و استعداد و توانهاي ذاتي و يا اكتسابي و ساير ويژه گي ها از جمله تلاش و كوشش ، بتوانند به موقعيتهاي بالا و سطح رفاه مادي و معنوي بالاتري دست يابند . اما جامعه سالم بايد داراي مديريتي باشد كه بتواند فاصله بين كسي را كه به هر دليل از استعداد و هوش و توان فكري يا جسمي بالايي بر خوردار نيست با كسي كه صاحب استعداد و توان هاي ويژه و يا موقعيت هاي خاصي است در زندگي مادي حفظ كند . به شكلي كه صاحبان استعداد و قدرت هاي شايسته و مجاز از نظر امكانات متعارف زندگي شخصي از سطحي بالاتر نتوانند بروند ( سرمايه داري بي حد و مرز و لجام گسيخته ) . اما بتوانند با نام و حتي مديريت خود حاصل استعداد و توان خود را به جامعه منتقل سازند . يعني يك فرد توانا به جاي آنكه براي خود فرودگاه و هواپيما و بيمارستان و ... داشته باشد ، بايد بتواند همه اينها را با نام وحتي تحت مديريت خود براي جامعه ايجاد كند و خود نيز از مزاياي مادي و معنوي آن بهره مند شود .زيرا خود نيز به زندگي اجتماعي و خدماتي كه همان انسان هاي كم استعداد تر به او ميدهند نياز دارد . در اين صورت يكي پيدا نميشود كه با استعداد در هر زمينه اي حتي زدن يك توپ ثروتي به هم بزند كه نداند با آن چه كند و ديگري با سالها تحمل رنج تحصيل و اختراع و اكتشافي كه بهره اش را هم اول همان صاحب ثروت ميبرد ، هشتش گروه نه باشد و يا كسي كه از بخت بد ، هوش و تواني هم در جسم و مغزش ندارد ، در فقر و فلاكت دست و پا بزند . و متاسفانه اغلب انسانها آنچنان حريص و بي رحم هستند كه محال است در صورت كسب ثروت و قدرت آن را با ديگران قسمت كنند و بر عكس عطش سيري ناپذيري در مصرف پيدا ميكنند و حاصل اين چنين وضعيتي درهر اجتماعي ايجاد فاصله غير قابل قبول بين دارا و ندار و توانا و ناتوان است و بس . و سرانجام چنين اجتماعي هم هم نابودي است با اتفاقي ساده به دليلي درست يا نادرست

مظفر شريعتي دو فيلم كوتاه در اين مورد فيلم اول فيلم دوم

امرداد 90

~باز گشت به صفحه اول