من گرچه هنر سينما را دوست دارم اما اهل سينما رفتن نيستم و آخرين باري كه سينما رفتم احتمالا بيش از هفت سال قبل بود اما ديروز به سفارش يكي از بستگان به سينما رفتم و فيلم زيباي جدايي نادر از سيمين ساخته اصغر فرهادي را ديدم .

فيلم بسيار زيبايي بود. البته اي كاش در چهارچوب سنت رايج و مرد سالارانه فرهنگي جامعه ما ،حكم محكوميت شخصيت منفي اجتماع يعني زن بيچاره از همان اول صادر نشده بود ! فيلم با صحنه دادگاهي شروع ميشود كه در آن مردي آرام ، موقر و فداكار و خانواده دوست كه با شرايط دشواري از پدر بيمارش هم نگاهداري ميكند در مقابل زني قرار دارد كه ميخواهد در ادامه و تحقق آرزوها و خواسته هاي مشترك گذشته شان كه فيلم هيچ اشاره اي هم به آنها نميكند ، براي سعادت و آينده بهتر دختر 12 ساله شان از دادگاه تقاضاي جدايي كرده و با دخترش در فرصت اندكي كه دارند به خارج از كشور مهاجرت كند و براي اينكار بدون توجه به شرايط فعلي زندگي شان بر اينكار پافشاري كرده ولي به دليل شرايط قانوني به رضايت همسرش نيز نياز دارد . اما مرد كه در طول فيلم نيز چهره اي آرام ، معقول و خانواده دوستي دارد كه پدرش را نيز همچون زن و دخترش دوست دارد در پاسخ همسرش كه مدعي است پدر به دليل بيماري آلزايمر ديگراو را نميشناسد و نميداند كه او پدرش هست . ميگويد ولي من كه ميدانم او پدرم هست . و در نهايت جوانمردانه كه در زندگي واقعي كمتر زني تجربه كرده است تصميم گيري را به خود آنها واگذار ميكند . سرنوشتي كه تماشاگر هيچگاه از آن آگاه نيز نميشود در هر حال به جز اين مورد كوچك مرد سالارانه ! فيلم به زيبايي يكي از دردهاي بزرگ جامعه ما را نيز مطرح ميكند و يا حداقل من اينگونه فيلم را ديدم و آن دروغ و ريا و نقش بازي كردن ما ميباشد كه ديگر جزو ژن ما شده است . و فرزندانمان هم همانطور كه در اين فيلم نيز نشان داده شد مي آموزند كه براي زندگي در اين جامعه ظاهرا چاره اي جز اين هم نيست و در دو صحنه اي بسيار رسا دختر خردسال زني كه براي نگاهداري پدر استخدام شده بود و نيز ترمه دختر 12 ساله اين خانواده بدون آنكه به آنها گفته شود كه بايد دروغ بگويد ، خود به اين نتيجه ميرسند كه در اين لحظه منطقي ترين و درست ترين كار آنها دروغ گفتن است تا وضع بد تر نشود !

به نظر من ماجراهاي اين فيلم همه در پي يك مسئله ساده رخ ميدهد و آن دروغ است و نقش بازي كردن ما براي يكديگر و ترس ، فرار و يا حتي شرم از بيان واقعيات . واقعياتي كه در نفس خود نيز گاه هيچگونه اشكالي جز برداشت ما از آن پديده ها ، بر آنها وارد نيست . در همه ماجراهاي اين فيلم زيبا اگر و فقط اگر شخصيت هاي اين داستان راست ميگفتند و برخي حقايق برايشان تابو نميبود ،هيچ اتفاق بدي نيز نمي افتاد اما در واقع همه مجبور هستند كه به هم دروغ بگويند و بنابراين ميدانند كه نميتوانند به سخنان يكديگران نيز اعتماد داشته باشند و اين دايره بسته اي كه روز به روز نيز ما را بيشتر و بيشتر نابود ميكند قابل شكستن نيز نيست .

در صورت تمايل لطفا نوشته دروغ را بخوانيد . و بشنويد بخشي از مجموعه در فراق يار 5 دقيقه و بخش تصوير دوريان گري 2 دقيقه از همين مجموعه ) در صورت سرعت پايين اينترنت بر روي گزينه مورد نظر اشاره راست كرده و با Save target as فايل را ابتدا ذخيره كرده و سپس بشنويد كنيد )

مظفر شريعتي

فروردين 90

www.shariaty.com

درباره من / تماس با من نوشته ها ي من كارهاي صوتي كارهاي تصويري عكس ها توليدات پشتيباني Youtub
صفحه ويژه افسانه	نجوم	ا دبيات	تاريخ	فلسفه	رايانه
گزيده هاي تصويري	روان شناسي	طبيعت و حيوانات	علوم و فناوري	عكس	گوناگون
فهرست مطالب جديد	داستانهاي كوتاه	سخنان كوتاه	كتابخانه	بايگاني (آرشيو )	فيلمهاي مستند علمي

~باز گشت به صفحه اول