همه آدمها باهوش نيستند !

ما آدمها عادت داريم به خصوصياتي بباليم و به قول معروف پز بدهيم كه متعلق به درصد كمي از اجتماع آدميان است و نه خود ما . از جمله هوش . اما واقعيت اين است كه بسياري از ما با هوش نيستيم و اگر هم بصورت فيزيولوژيكي داراي ساختار آن در مغز خود باشيم به دليل عدم استفاده از آن ، اين سيستم يا همان شاهكار خلقت زنگ زده و از كار افتاده است . البته قدرت ياد گيري از افراد باهوش را عده بيشتري از ما آدميان داريم و تقليد و تكرار ديده ها و شنيده ها در نزد اغلب ما عمومي است (پارادايم ميمونها يي كه بر آنها آب پاشيده ميشد در مجموعه جنگ سخن در بخش توليدات ) .

اما دلايل من براي اين ادعا بسيار ساده هستند . اولا چيز هاي نو و افكار نو ،آنگونه كه تاريخ نشان داده است تنها به ذهن عده معدودي رسيده است و اين يا آن افكار و ايده ها بشدت توسط عموم سركوب نيز شده اند و تنها پس از گذشت روزگار و يا پشت كار و تحمل بدبختي فراوان كساني كه اين ابزار يا افكار را ابداع كرده بودند ، ديگران آن را پذيرفته و البته در نسلهاي بعدي در جايگاه بديهيات قرار گرفته اند . و البته در مرحله بعدي نيز باز آدمهاي كم هوش قابليت انجام هيچگونه تغييري را در آن وسيله يا فكر ندارند و باز آن را به عنوان يك وسيله و يا فكر غير قابل تغيير ميبينند كه با هر گونه تغييري در جهت بهبود آن مخالفت ميكنند . و دوم اينكه حال روز خصوصي يا اجتماعي ما كاملا نشان دهنده ميزان هوش شخصي يا اجتماعي ماست . يك فرد باهوش بسادگي فريب نميخورد ، هستي اش را از دست نميدهد ، معتاد نميشود ، و خطراتي كه او را تهديد ميكنند بهتر دور ميكند . نه تنها وقت و امكاناتش را نميكشد و تباه نميكند كه به بهترين وجه از آنها استفاده نيز ميكند و لذا در هر شرايط و موقعيتي كه باشد به دليل قدرت هوش خود بهتر از ديگران از امكانات خود استفاده ميكند . بنابراين با كمي نگاه كردن به اطراف خود در اشخاص و يا جوامع بخوبي ميتوانيم ميزان هوشمند بودن آن افراد و جوامع را دريابيم .

اينبار كه به يك بانك و اداره ، سازمان و يا داروخانه ، بيمارستان و ... رفتيد ، رفتار مردم و مراجعه كنندگان را زير نظر بگيريد و ببينيد چند درصد مردم تابلوهاي راهنما را ميخوانند و بدان توجه ميكنند ؟ چند درصد مردم توضيحاتي را كه به آنها داده ميشود متوجه ميشوند ؟ چند درصد مردم به محيط و امكانات موجود در آن و يا تغييراتي كه در آن رخ ميدهد توجه ميكنند و نقاط ضعف و قدرت آن را در ميابند و قادر به نتيجه گيري و پيش بيني آينده و يا دانستن گذشته ميباشند . و در نهايت ببينيد كه چند درصد ما مردم باهوش هستيم ؟! و بسادگي در ميابيم كه چرا در همه جوامع ميزان عظيمي سرمايه و امكانات براي سرگرم كردن خيل عظيمي از آدمها بكار گرفته ميشود . آدمهايي كه هستند و زندگي ميكنند اما كاري جز كشتن وقت و سرمايه و امكانات جسمي ، خانوادگي و اجتماعي خود ندارند . و فقط بايد انرژي شان را تخليه كرده و دوران زندگي را بگذرانند .

مظفر شريعتي

تير ماه 90

www.shariaty.com

~باز گشت به صفحه اول