حقوقي را كه استفاده نكني ، به تدريج از دست خواهي داد !

دوست عزيز نا ديده

متاسفانه حقوقي را كه داري اما از آنها استفاده نميكني كم كم از دست ميدهي . و احترامي را كه خود براي خود قائل نباشي ديگران هم برايت قائل نميشوند . و متاسفانه برخي اگر كمي هم تو را خميده ببينند حتي اگر ناشي از فروتني ات باشد ،سوارت شده و چهار نعل به حريم شخصي ات نيز ميتازند . بنابراين اين سه نكته را كه من با سپيد شدن مو از روزگار آموخته ام رعايت كن :

1- در رفت و آمد و روابط با دوستان و بستگان معتدل باش . و به همان ميزان به دوستان و آشنايانت سر بزن و يا تلفن كن كه آنها به توسر ميزنند يا تلفن ميكنند . و به كسي هم كه تلفنش داراي سيستم انتظار مكالمه ميباشد تلفن نكن ! ( نه جايي آنقدر كم برو كه ارتباط دوستي و خانوادگي ات را از دست بدهي و كم كم غريبه شوي و نه آنقدر زياد برو كه كم كم حرمتت را از دست بدهي . زماني من به يكي از بستگان زياد سر ميزدم چون هم منزلش نزديك بود و هم شرايط سني و از كارافتادگي نسبي خودش و كامل همسرش ايجاب ميكرد كه به آنها زياد تر سر بزنم هر چند در روزگار سلامت خانه مرا جز براي ديد و بازرديدهاي عيد نميديدند . اما نتيجه اي كه گرفتم اين بود كه چيزي هم بدهكار شده بودم . و حضورم كه براي كمك به آنها بود و نه چيز ديگري ، آنقدر عادي و بي ارزش شده بود كه حتي اجابت درخواست من براي خاموش كردن يا كم كردن صداي راديو يا تلويزيوني كه ميبايست براي جبران ضعف شنوايي بسيار بلند هم پخش شود ، را نپذيرند . و اگر يك روز هم به دليلي نميرفتم بدهكار هم ميشدم . اما كساني كه سالي يكي دو بار به آنها سر ميزنند احترامي داشتند كه من نداشتم . چرا ؟ چون خودم آن را رعايت نكرده بودم . )

2- از حقوقي كه در هر مورد داري ، و چه بسا در مواردي آنها را موقتا و از سر لطف در اختيار ديگران نيز قرار داده باشي ، بويژه حق خودت بودن ، حتما گاه استفاده كن . چون در غير اين صورت آنها را از دست خواهي داد .

3- البته باز هم اگر همه اين موارد را هم رعايت كني برخي پديدها همچنان در سرنوشت تو موثر هستند . ظاهرا برخي از آدمها بدون توجه به آنچه هستند يا انجام ميدهند ،گاهي و يا هميشه در نقطه كوري قرار دارند كه ديده نميشوند . مثلا در خانواده هاي پر جمعيت آنكس كه از همه كوچكتر است معمولا زير دست و پا گم ميشود و گاهي اصلا به عنوان آدميزاد ديده نميشود . و يا در مدرسه و يا محل كار بعضي ها هستند كه هيچوقت ديده نميشوند و در خاطر هم نميمانند . حالا چرا نميدانم ! اما اين را ميدانم كه برخمي خصوصيات هستند كه باعث ميشوند آدمها درست مثل چراغ چشمك زن توي ديد باشند . مثلا خوشكلي ، پولداري ، موقعيت كاري و حرفه اي و اجتماعي و .. اين افراد هميشه در معرض ديد و احترام همه هستند و توسط همه رد يابي و ره گيري مي شوند . و تقريبا همه دلشان ميخواهد تا ميتوانند از اين آدمها دور و بر خود داشته باشند حتي اگر فقط به صورت يك شماره تلفن و براي روز مبادا و نياز .

اما بعضي آدمها هم هميشه در نقطه كور قرار دارند و هيچكس آنها را نميبيند و يا نميخواهد كه ببيند . مثلا بي پول ها ،مريض ها ،سالمندان ،بي كارها ، افراد فاقد موقعيت هاي شغلي و اجتماعي و ... اينها را هميچكس دوست ندارد كه ببيند . چون هميشه اين امكان وجود دارد كه به دردسر بيفتي ! ( براي همين هم هست كه معمولا آدمهاي موفق هميشه موفق تر ميشوند و بدبخت ها هم بدبخت تر !)

اما گاهي وقتها هم هيچيك از اين دلايل در كار نيست. توي نقطه كور هم نيفتاده اي . فقط خودت مردم را بد عادت كرده اي . خودت به همه ياد داده اي كه تو بايد فقط سرويس بدهي .در هر مناسبتي موظفي كه به ديدنشان بروي ، بدون آنكه نيازي باشد آنها هم گاهي به ديدنت بيايند . در هر زمينه كه ميتواني و امكاناتي داري بايد برايشان كاري انجام دهي ، بايد چيزي را كه ميداني به آنها بگويي بدون آنكه حتي حرمت آنچه از تو آموخته اند را نگاه دارند . اما در تمام طول روابط با آنها حتي يك كلمه هم از آنها چيزي نياموزي ! نازنين از دست رفته ام افسانه از پدر و مادرش دو خاطره نقل ميكرد كه برايم بسيار جالب بودند و آنها را در زندگي بكار بستم . از مادرش نقل ميكرد كه به او كه به مجرد آنكه چيزي ميدانست و يا نكته مفيدي بويژه در زمينه هاي پزشكي و روانشناسي مي آموخت ، به ديگران منتقل ميكرد ، گفته بود " آرزو كردم يك بار هم اين دوستان تو چيزي به تو بياموزند و يا حرمت آنچه از تو آموخته اند را نگاه دارند و از پدرش هم نقل ميكرد كه :

، گاهي كه از برخي دلش به تنگ و به درد مي آمد ميگفت " ما هم خانه داريم ! " يعني شما هم گاهي قدم رنجه فرموده و كلبه ما را منور كنيد ! يادم هست در زمان بيماري همسرم روزي خيلي دلم گرفته بود و به خانه دوستي رفتم اما وقتي كه خواستم زنگ بزنم به ياد اين جمله پدر افسانه افتادم ، زنگ نزدم و برگشتم !

آري دوست نازنينم مواظب باش كه انسان بايد در زندگي حرمت خودش را هم نگاه دارد . چون اگر اين كار را نكني يعني احترام خودت را حفظ نكني برخي به اين تصور و توهم دچار ميشوند كه كارهايي كه ميكني وظيفه توست و نه

لطف تو . اگر در قبال كسي وظيفه اي داري حتي اخلاقي و انساني ، بي منت انجام بده اما اگر چنين نيست حرمت خودت را هم نگاه دار

مظفر شريعتي

دي ماه 90

درباره من	تماس با من	نوشته ها	گفتگو	كارهاي صوتي / تصويري
فهرست مطالب جديد	توليدات	گزيده ها	پشتيباني	Youtub
افسانه	نجوم	ا دبيات	تاريخ	فلسفه
رايانه	روان شناسي	طبيعت و حيوانات	علوم و فناوري	عكس
داستانهاي كوتاه	سخنان كوتاه	گوناگون	كتابخانه	فيلمهاي مستند علمي

~باز گشت به صفحه اول