|
درباره
من / تماس با
من نوشته
ها ي
من كارهاي
صوتي
كارهاي تصويري عكس ها توليدات
پشتيباني Youtub |
|||||
|
صفحه
ويژه افسانه |
|||||
|
بايگاني
(آرشيو ) |
|||||
توجه
به وضعيت
ظاهري ماه در
آسمان اولين
چيزي بود كه
بشر براي
تعيين زمان و
تقويم بكار
برد . و بعد ها
دانست كه در
اثر چرخش ماه
به دور زمين
ميباشد . اما
تقويم قمري بر
فصول سال
تطبيق ندارد و
لذا كنار
گذاشته شد .
زيرا بشر نياز
داشت تا دقيقا
بداند كه فصل
كاشت و بر
داشت محصولات
و يا طغيان
رودخانه ها و
ساير پديده
هاي طبيعي چه
زمان خواهد
بود . كه با
تقويم قمري
امكان پذير
نبود . هر سال 365
روز و تقريبا
شش ساعت
ميباشد كه
به 12 ماه تقسيم
شده است . اگر
هر ماه را سي
روز حساب
كنيم در پايان
سال 5 روز كم مي
آوريم . لذا
برخي ماهها را
بايد طولاني
تر كرد . در
گذشته مصريان
ماه آخرسال
را 35 روز
ميگرفتند . در
تقويم ايراني
كه خيام آن را
تصحيح كرد شش
ماه از سال را
سي روز و شش
ماه را 31 روز
حساب ميكنيم
وبراي خرده
آن ، بناچار
هر 4 سال يك سال را
سال كبيسه
حساب ميكنيم
( همه اين
كارها براي آن
است كه تطابق
با طبيعت از
بين نرود ) براي
اشكالات جزئي
ديگر نيز بايد
چندين سال يك
بار بنا بر
قرار دادهايي
اصلاحاتي در
تقويم صورت
گيرد . آغاز
سال شمسي
ايراني ها در
آغاز بهار
انتخاب شده
است كه
زيباترين و
منطقي ترين
انتخاب است .
اما در تقويم
ميلادي بنا به
دلايلي همان
روز تولد
خورشيد در
آيين ايرانيان
باستان كه
بشدت در روم
آن زمان رايج
شده يود و
توسط مردم جشن
گرفته
ميشد،بناچار
توسط كليسا
به عنوان روز
تولد مسيح انتخاب
شد تا به آن
جشت صورت
مذهبي داده
شود و لذا
آغاز سال را
در آن روز
يعني مطابق
با 11 دي در فصل
زمستان قرار
دادند .
در تقويم
ميلادي
تعداد روزهاي
ماه تحت تاثير
عوامل خرافي و
سياسي تغيير
كرده است .
مثلا ميگويند
آگوستوس سزار
روم يكي از
ماههاي سال را
به نام خود
كرد و يك روز
آن را بيشتر
از ساير ماها
قرار داد ( ماه
آگوست )و آن
روز اضافي را
از فوريه كه
آن را نحس
ميدانستند
كم كردند . در
هر صورت ترتيب
تعداد روزهاي
ماههاي
ميلادي را
بايد حفظ كرد .
و نظم ندارد .
در حاليكه
ماههاي تقويم
ايراني منظم
هستند و شش
ماه 31 روز و شش
ماه 30 روز
داريم .
در تقويم
ميلادي در
سالهاي كبيسه
ماه فوريه 29 روزه
ميشود .
تقويم قمري
در هر سال 11 روز
از طبيعت و
سال خورشيدي
فاصله ميگيرد
زيرا شش ماه 29
روزه دارد و
شش ماه سي
روزه كه در
جمع 354 روز
ميشود .( دقت
كنيد كه به
خاطر توجه به
شكل ظاهري ماه
در آسمان
نميتوان
تعداد روزهاي
ماه ا را زياد
كرد ) و به همين
دليل اتفاقي
كه اكنون در
چله زمستان رخ
داده است
سالها بعد به
گرماي
تابستان مي
افتد . ملاك
آغاز ماههاي
قمري نيز
مشاهده هلال
ماه نو توسط
چشم غير مسلح
ميباشد كه خود
بر مشكل تعيين
روز اول ماه
مي افزايد .
ماهها را
معمولا به
ترتيب 29 و 30 روزه
حساب ميكنند .
تقسيم كردن
ماه به هفته
روشي بود كه
بابلي ها ابداع
كرده بودند و
چون يك ماه را
نمي توان دقيقا
به هفته تقسيم
كرد روش درستي
نبود . اما عدد
هفت كه
احتمالا به
دليل توجه به
دوره
گردش ماه در
آسمان در نظر
گرفته شده بود
. همچنان باقي
مانده است .
ايرانيان
باستان براي
هر يك
از سي روز ماه
اسم خاصي
داشتند .
نامگذاري
ماهها و يا
روزهاي هفته
نيز اغلب تاريخي
در ارتباط با
فرهنگ مردم آن
ناحيه دارند .
ماه هاي
ايراني :
فروردين = ماه
فروهر ها مطابق
اسطوره هاي
ايراني در اين
ماه فروهر ها (
راهنما ها ) به
رمين مي آيند تا روان
انسان را زنده
كنند .
ارديبهشت =
راستي و
درستي
، بهترين
حالت
خرداد = رسايي
و كمال
تير = ماه كم
آبي است و
ايزد تير ( ستاره
تير )
ديو بي آبي
را شكست ميدهد
.
همچنين آرش
كمانگير در
اين ماه به
ياري ايزد تير
با تيري كه
پرتاب كرد
مرزهاي ايران
را مشخص ساخت .
امرداد =
جاودانگي
شهريور = سلطه
نيكي
مهر =
مهرباني ( ماه
اعتدال هوا )
آبان = نگهبان
آب (
بارش هاي
باران در اين
ماه زياد است )
آذر =
آتش
دي =
داناي
آفريننده . پناه به
خداوند در ماه
سخت وطاقت
فرسا
بهمن =
خوب و نيك . در اين
ماه از كشتن
جانوران
سودمند
اجتناب ميشد .
اسفند =
پارسايي
مقدس ،
نام يكي از
امشاسپندان
مونث
آيين ردتشت ( سپندار
مذ )
تقدير از
زنان در روز سپندارمذ
( 29 بهمن كنوني )
ماههاي
ميلادي :
ماههاي عربي :
مظفر
شريعتي