|
تقديم
به روان پاك
همسر
نازنينم |
||||||
|
فيلم ( ويدئو ) |
||||||
I, Galileo Galilei, son of the late Vincenzio Galilei of Florence,
aged seventy years, being brought personally to judgment, and kneeling before
you, Most Eminent and Most Reverend Lords Cardinals, General Inquisitors of the
Universal Christian Commonwealth against heretical depravity, having before my
eyes the Holy Gospels which I touch with my own hands, swear that I have always
believed, and, with the help of God, will in future believe, every article
which the Holy Catholic and Apostolic Church of Rome holds, teaches, and
preaches. But because I have been enjoined, by this Holy Office, altogether to
abandon the false opinion which maintains that the Sun is the centre and
immovable, and forbidden to hold, defend, or teach, the said false doctrine in
any manner ... I am willing to remove from the minds of your Eminences, and of
every Catholic Christian, this vehement suspicion rightly entertained towards me,
therefore, with a sincere heart and unfeigned faith, I abjure, curse, and
detest the said errors and heresies, and generally every other error and sect
contrary to the said Holy Church; and I swear that I will never more in future
say, or assert anything, verbally or in writing, which may give rise to a
similar suspicion of me; but that if I shall know any heretic, or any one
suspected of heresy, I will denounce him to this Holy Office, or to the
Inquisitor and Ordinary of the place in which I may be. I swear, moreover, and
promise that I will fulfil and observe fully all the penances which have been
or shall be laid on me by this Holy Office. But if it shall happen that I
violate any of my said promises, oaths, and protestations (which God avert!), I
subject myself to all the pains and punishments which have been decreed and
promulgated by the sacred canons and other general and particular constitutions
against delinquents of this description. So, may God help me, and His Holy
Gospels, which I touch with my own hands, I, the above named Galileo Galilei,
have abjured, sworn, promised, and bound myself as above; and, in witness
thereof, with my own hand have subscribed this present writing of my
abjuration, which I have recited word for word.
حكم دادگاه
تفتيش عقايد :
با
تائيدات حضرت
عيسي مسيح و
مادر مقدس
مريم عذرا،
حكم نهايي خود
را چنين اعلام
ميكنيم:
گاليله، شما
از سوي اين
مرجع مقدس
مظنون به كفر هستيد،
زيرا به
عقايدي متوسل
شدهايد كه با
متون مقدس
منافات دارد.
شما به اين اعتقاد
باطل رسيدهايد
كه خورشيد
ثابت است و
زمين از مشرق
به سوي مغرب
حركت ميكند، يا
اين كه زمين
در مركز
كائنات قرار
ندارد.
چگونه
بندگان
خداوند ميتوانند
به نظري معتقد
باشند كه با
احكام مقدس
آسماني در
تضاد است؟
هرجا نظريهاي
با احكام الهي
مغاير باشد،
لاجرم بايد در
آن نظرات
ترديد كرد و
شائبۀ كفر و
فساد را از
آنها زدود....
گاليله، شما
از فيض الهي
محروم شده و
به اشد مجازات
محكوم ميشويد.»
هفت
كاردينال
ارشد بر حكم
تكفير گاليله
مهر تائيد زدند.
«من،
گاليلهئو
گاليلهئي،
فرزند
وينچنزو، اهل
فلورانس، در
سن هفتاد
سالگي، در اين
دادگاه معدلت
حاضر شده، در
برابر شما
قضات محكمۀ
تفتيش زانو ميزنم،
بر كتاب مقدس
كه اينك در
برابر من است،
دست ميگذارم
و سوگند ياد ميكنم
كه همواره به
اين كتاب،
يكايك تعاليم
و نصايح و
مواعظ آن
اعتقاد داشته
و به لطف
خداوند در
آينده نيز
اعتقاد خواهم
داشت.
با
هدايت
عاليجنابان و
طلب مغفرت از
درگاه پروردگار
آشكارا ميگويم:
اين نظر كه
خورشيد ثابت
است و زمين به
دور آن ميچرخد،
نظري سخيف و باطل
است كه هرگز
نبايد در جايي
تدريس و اشاعه
شود. من برائت
ابدي خود را
از اين نظريه
اعلام ميكنم.
حقيقت روشن
اين است كه
زمين مسطح و
ثابت است، اين
خورشيد و ستارگان
هستند كه
پيوسته دور
زمين ميچرخند.
در
برابر سروران
گرامي و همه
مسيحيان مايل
هستم كمترين شائبۀ
بيايماني را
از خود دور
كنم. با قلبي
پاك و ايماني
استوار از
چنين افكار كفرآميز
برائت ميجويم.
سوگند ميخورم
كه نه به صورت
كتبي و نه به
شكل شفاهي كلمهاي
بر خلاف كلام
مقدس خداوند
ادا نخواهم
كرد.
در
برابر شما
اعلام ميكنم
كه اينك به
بطلان و
نادرستي عقايد
پيشين خود
واقف شدهام و
نور ايمان به
قلبم تابيده
است. اكنون هر
حكم و جزايي كه
برايم تعيين
شود با ميل و
رغبت خواهم
پذيرفت.
در
پايان متذكر
ميشوم كه
براي كسب
اطمينان از
صحت و دقت اعترافات
خود، هر آنچه
در اينجا گفتم
را پيش از اين
با شعور و
هشياري كامل
با خط خود روي
كاغذ آوردهام،
تا هيچ خللي
در آن راه
نيابد.»
تنها
چند ماه قبل
از قرائت
"ندامتنامه"
(در ژانويه ۱۶۳۳) گاليله
در نامهاي به
دوست خود الا
ديوداتي
توضيح داده
بود كه به نظر
او متون ديني
را نبايد در
الفاظ ظاهري
درك كرد.
گاليله در
نامهي
يادشده مينويسد:
«اگر
بپرسيم كه ماه
و خورشيد و
ستارگان،
حالات و حركات
آنها از كجا
آمده است،
پاسخ ميشنويم
كه آنها را
پروردگار
آفريده است.
اگر بپرسيم كتاب
مقدس از كجا
آمده؟ باز
گفته ميشود
كه اثر روحالقدس
است، يعني از
جانب پروردگار
آمده است.
حالا ميپرسيم
پس چگونه است
كه كتاب مقدس
چيزهايي ميگويد
كه با جريان
حقيقي امور در
تضاد آشكار
است و تنها
فهم عوام را
راضي ميكند؟
در كتاب مقدس بندهايي
هست كه برداشت
لفظي و مستقيم
از آنها چيزي
جز كفر و
گمراهي نيست،
زيرا خداوند
را آكنده از
نفرت و بيداد
نشان مي دهد...»
«پرسش
من اين است:
چرا بايد براي
فهم جهاني كه
خلقت خداست،
به گفتار
خداوند بنگريم
به جاي آنكه
به كردار او
توجه كنيم؟ آيا
كردار كمتر از
گفتار اهميت
دارد؟ من سؤال
ميكنم: اگر
امروز فردي
معتقد به حركت
زمين را كافر بدانيم،
فردا كه يقين
حاصل كرديم كه
زمين واقعا
حركت ميكند،
آيا كليسا با
مشكلي جدي
روبرو نميشود؟
به نظر من
هرجا كلام خداوند
با امور واقعي
در تضاد قرار
گيرد، بايد به
امور واقعي
تكيه كنيم،
زيرا كلام خداوند
براي اقناع
عوام است، و
درست براي تأمين
همين منظور به
خداوند
خصوصياتي
ناشايست نسبت
ميدهد.»
گاليله
به حبس ابد
محكوم شد، اما
به خاطر كهولت
سن به او اجازه
دادند كه در
خانه خود در
حومۀ فلورانس
محبوس بماند،
تا در سال ۱۶۴۲
درگذشت
..