دوست
دوست،
تقدیر گریزناپذیر
ما نیست. برادر، خواهر ، پسر خاله
و دختر عمو نیست
که آش کشک خاله
باشد. دوستی انتخاب
است. انتخابی دو
طرفه که حد و مرز
و نوع آن به وسیله
همان دو نفری که
این انتخاب را
کرده اند تعریف
می شود. با دوستانمان
میتوانیم از همه
چیز حرف بزنیم
و مهم تر آنکه می
توانیم از هیچ
چیز حرف نزنیم
وسکوت کنیم. با
دوستانمان میتوانیم
درد دل کنیم و مهم
تر آنکه می شود
درد دل هم نکرد
و بدانیم که می
داند. از دوستانمان
می توانیم پول
قرض بگیریم و اگر
مدتی بعد او پول
خواست و نداشتیم
با خیال راحت بگوییم
نداریم. و اگر مدتی
بعد تر دوباره
پول احتیاج داشتیم
و او داشت دوباره
قرض بگیریم. با
دوستانمان میتوانیم
بگوییم: امشب بیا
خونه ما دلم گرفته
و اگر شبی دیگر
زنگ زد و خواست
به خانه مان بیاید
و حوصله نداشتیم
بگوییم :
امشب نیا حوصله
ندارم. با دوستانمان
می توانیم بخندیم می توانیم
گریه کنیم می توانیم
رستوران برویم
و غذا بخوریم می
توانیم بی غذا
بمانیم و گرسنگی
بکشیم می توانیم
شادی کنیم می توانیم
غمگین شویم میتوانیم
دعوا کنیم. می توانیم
در عروسی خواهر
و برادرش لباس
های خوبمان را
بپوشیم و فکر کنیم
عروسی خواهر و
برادر خودمان است.
و اگر عزیزی از
عزیزان دوستانمان
مرد لباس سیاه
بپوشیم و خودمان
را صاحب عزا بدانیم.
با دوستانمان میتوانیم
قدم بزنیم می توانیم
نصف شب زنگ بزنیم و بگوییم
: پاشو بیا اینجا
و اگر دوستمان
پرسید چی شده؟
بگوییم :حرف نزن
فقط بیا. و وقتی
دوستمان بی هیچ
حرفی آمد خیالمان
راحت باشد که در
این دنیا تنها
نیستیم با دوستانمان
می توانیم حرف
نزنیم کاری نکنیم
جایی نرویم و فقط
از اینکه هستند
خوشحال و خوشبخت
باشیم .
|
درباره
من / تماس با
من نوشته
ها
ي من كارهاي
صوتي
كارهاي تصويري عكس
ها توليدات
پشتيباني Youtub |
|||||
|
صفحه ويژه افسانه |
|||||
|
بايگاني
(آرشيو ) |
|||||