www.shariaty.com

درباره من / تماس با من نوشته ها ي من كارهاي صوتي كارهاي تصويري عكس ها توليدات پشتيباني Youtub
صفحه ويژه افسانه	نجوم	ا دبيات	تاريخ	فلسفه	رايانه
گزيده هاي تصويري	روان شناسي	طبيعت و حيوانات	علوم و فناوري	عكس	گوناگون
فهرست مطالب جديد	داستانهاي كوتاه	سخنان كوتاه	كتابخانه	بايگاني (آرشيو )	فيلمهاي مستند علمي

زيبا ترين ش ا ي ر زندگي ام

هوا بشدت سرد بود . ماشينم را جلوي رستوراني كه اغلب به آنجا ميرفتم نگاه داشتم و وارد آن شدم و پشت ميزي در كنار پنجره نشستم . شومينه قشنگي هم در كنارم روشن بود . پيشخدمت سلام كرد و منوي غذا را روي ميز گذاشت . من يك پيتزاي مخلوط و يك فنجان شير كاكائو داغ سفارش دادم

سپس كامپيوترجديدم را در آوردم و وارد دنياي مجازي دوست داشتني ام شدم . سيگارم را هم روشن كردم و پيشخدمت هم شير كاكائو داغي برايم را آورد . سيگاري نيستم و دود سيگار هم اذييتم ميكنه اما از روشن كردن سيگار و اينكه موقع كار با صفحه كليد كامپيوتر مثل هنرپشه ها سيگار لبم باشه احساس خوبي بهم دست ميده . مشغول خوندن ايملهام بودم كه متوجه شدم پسر بچه فقيري پشت پنجره و در سمت خيابان ايستاده است و مرا نگاه ميكند .

خواستم با اشاره دست او را برانم كه چيزي جلوي مرا گرفت او مجذوب صفحه كامپيوتر من شده بود . خنديدم و با اشاره از او خواستم تا به داخل رستوران بيايد . او هم بلافاصله به داخل رستوران دويد .

از او خواستم تا روي صندلي كنارم بنشيند . سپس قبل از اينكه من چيزي بگويم او پرسيد كه اين چيه ؟

گفتم نوت بوك

گفت يعني چي ؟

گفتم يك كامپيوتر كوچك و قابل حمل كه چون سبك و راحته همه جا ميشه بردش اين مدل جديد اينترنت بي سيم هم داره.

پرسيد اينترنت چيه ؟

گفتم يعني يك چيزي كه همه انسانها رو به هم وصل ميكنه و همه از حال هم باخبر ميشن و ميتونن با هم حرف بزنن و حتي همديگرو ببينن

در اين موقع پيش خدمت سر رسيد و گفت خانم اگه مزاحمه بندازمش بيرون .

گفتن نه مزاحم نيست باشه

و بعد شروع كردم در حاليكه شير كاكائو ام را ميخوردم در باره دنياي مجازي براي او صحبت كردن و از اينكه چطور هر روز صدها بار به هم سر ميززنن و براي هم ايميل و كامنت ميزارن و

چطور همه چيزشون رو باهم شير ميكنن (1) از ايميل ها و جمله هاي قشنگي كه كه براي هم ميفرستيم و از انرژي هاي مثبتي كه توي اونها وجود داره . خلاصه چنان سرگرم توضيح دادن دنياي مجازي براي آن پسرك فقير بودم كه اصلا متوجه نشدم كه توي دنياي واقعي و در كنار يك پسر بچه فقير و احتمالا گرسنه نشسته ام و دارم شير كاكائوي داغم را ميخورم .

بعد ازش پرسيدم كجا زندگي ميكني ؟

پسر بچه گفت من و مادرم توي يك زير پله زندگي ميكنيم . از وقتي كه پدرم را بخاطر بدهي هايش بردند زندان ، مادرم مجبور شد كار كنه اما خواهرم مريض شده و دواهاش خيلي گرون هستن و بنابراين من هم ديگه مدرسه نميرم و با مادرم كار ميكنم . بعد گفت مادرم آرزو ميكنه كه حال خواهرم زودتر خوب بشه و من هم بتونم دوباره برم مدرسه . من هم دلم ميخواهد كه دكتر بشم و مريض ها رو بدون پول گرفتن معالجه كنم و حتي براشون دوا هم بخرم . همينطور كه پسرك داشت اينها رو تعريف ميكرد و من هم بهت زده او را نگاه ميكردم ناگهان خاكستر سيگارم افتاد داخل ظرف شير كاكائو افتاد . پيشخدمت كه متوجه شد فورا ليوان شير را برداشت و گفت اشكال ندارد خانم اين را به دور ميريزم و شير ديگري برايتان مي آورم اما تا خواست كه ليوان را بردارد پسر بچه ليوان پلاستيكي كثيفي از جيبش در آورد و گفت پس بريزش اين تو . پيشخدمت هم شير كاكائو را در آن ليوان ريخت . پسربچه با خوشحالي زياد به سرعت بلند شد و به سوي خيابان دويد سپس چند لحظه ايستاد و فقط كمي آن ليوان شير را كه بخار آن در آن هواي سرد كاملا مشخص بود ،بو كرد آنگاه به نزديك زني كه در گوشه اي و بر روي يك مقوا نشسته بود و جوراب ميفروخت نزديك شد و ليوان شير را به او داد . آن زن آب يك شيشه كوچك نوشابه را خالي كرد و آن شير كاكائو را درون آن ريخت و داخل ساكش گذاشت و سپس دستش را دور گردن پسرك انداخت و او را بوسيد . در اين فاصله من هم به نزديك آنها رسيده بودم . پسرك شروع كرد با هيجان زيادي براي مادرش از دنياي مجازي و آدمهايش تعريف كردن و اينكه چگونه براي هم ايميل و كامنت ميفرستند و همه چيز را با هم ش ا ي ر ميكنند .

به رستوران برگشتم و بهت زده پشت ميزم نشستم . يك ليوان شير كاكائوي داغ جديدو يك پيتزا هم روي ميزم گذاشته شده بود . براي اولين بار دنياي مجازي و كامپيوترم را با خشم خاموش كردم . چند ليوان شير كاكائو داخل يك بتري نوشابه و سه تا پينزاي ديگر خريدم و به آن سوي خيابان رفتم . كنار پسرك و مادرش نشستم و به آن پسر كوچك گفتم . كجا رفتي تازه ميخواستم كار با كامپيوتر را يادت دهم .بعد هم يك ماشين دربست گرفتم و با آنها به خانه شان رفتم تا براي اولين بار و در دنياي واقعي مفهوم به اشتراك گذاري را تجربه كردم . و فهميدم كه شير هاي واقعي اونهايي هستن كه توي دنياي واقعي هم نمود داشته باشند .

با الهام از داستان كوتاهي با نام دنياي مجازي كه و من با اجازه نويسنده ناشناسش آن را مقداري تغيير دادم .

( 1) share = به اشتراگ گذاشتن

~باز گشت به صفحه اول