www.shariaty.com

درباره من / تماس با من	نجوم	ا دبيات	تاريخ	فلسفه	پزشكي
نوشته ها عضويت پشتيباني	روان شناسي	رايانه	طبيعت و حيوانات	علوم و فناوري	گوناگون
افسانه توليدات	داستانهاي كوتاه	سخنان كوتاه	عكس	كتابخانه	توليدات
شنيدن كارهاي صوتي	مشاهده مستقيم كارهاي تصويري		گزيده هاي تصويري ( سينمايي و خبري)			فهرست مطالب جديد

1389 1378

سال 1378 با هم به همدان و غار عليصدر رفته بوديم . براي افسانه پماد ويكس يك همراه ضروري بود زيرا در صورت سردرد با استفاده از آن به سرعت خوب ميشد . پس از آن حدود هفت هشت ساعت سفر به عليصدر رسيديم و يك چادر اجاره كرديم . افسانه كه دچار سردرد شده بود متوجه شد كه پماد ويكس را با خودش نياورده است . پسر بچه بسيار خردسالي حدود پنج يا شش ساله از آنجا ميگذشت روي كاغذي نوشتم پماد ويكس و به او دادم و برايش توضيح دادم كه چيست و گفتم اگر بتواني برايم پيدا كني و بياوري با قيمت خوبي ازت ميخرم . اما هر دويمان ميدانستيم كه بسيار بعيد بود كه چنين اتفاقي بيفتد . يك ساعتي نگذشته بود كه آن پسر بچه با چهره اي خندان و با يك پماد ويكس در دست آمد به داخل چادرمان . در آن لحظه هيچ چيزي نميتوانست مرا به اندازه آن پماد ويكسي كه ميتوانست سر درد افسانه را آرام كند ، شاد كند و چهره هاي شاد افسانه و آن پسر بچه را هرگز فراموش نميكنم . پول خوبي براي اين پماد به او دادم و خاطره آن پماد و آن پسر بچه هميشه جزو خاطرات خوب زندگي امان بود . كه بارها از آن ياد ميكرديم .

امسال براي ديدن غار كتله خور رفته بودم و قصد سفر به عليصدر را نداشتم اما همراهم عليصدر را نديده بود و فاصله غار كتله خور تا علصدر هم زياد نبود لذا سفري ناخواسته به عليدصدر در مسيرم قرار گرفت . شب در همان محوطه عمومي چادر زديم و آنهم درست در همان محلي كه حدود يازده سال قبل با افسانه آنجا بودم . همان محل ، همان چادر اما بدون او و در حاليكه پنج سال است كه پيكرش در زير خاك آرميده . راستي كه عجب دنيايي است . مي آييم و ميروين و جز خاطره اي آنهم تا مدتي از ما نميماند . كه خاطره ها هم نميمانند چرا كه در چشم به هم زدني ديگر يعني حدود چند ميليارد سال ديگر كه در مقياس جهان چند لحظه بيش نيست ، همه سياره زمين ما نيز نابود ميشود . پايان زمين . براي همين نيز در جايي نوشتم و در صفحه اول سايت هم قرار دادم كه :

يكي بود ، يكي نبود غير از خدا هيچكس نبود ، . صد هزار ميليارد سال قبل ! توي يكي از چهارصد ميليارد كهكشان قديمي ، كهكشان كوچكي بود به نام راه شيري كه صد ميليارد ستاره توي اون زندگي ميكردند . يكي از اون ستاره هاي كوچك قشنگ ، خورشيد بود كه چند تا سياره دورش ميچرخيدند . يكي از اين سياره ها ، سياره قشنگ و آبي رنگي بود به اسم زمين . چند ميليارد سال بعد از تولد زمين بود كه توي يكي از خشكي هاي اونجا .... بدنيا اومد و .... ؟ !! پس خوش به حال آنها كه اگر در شرايط متعادل و مطلوبي قرار دارند قدر اين لحظات كوتاه حيات را كه به هر دليل ، با حساب و كتاب و آغاز و پايان و يا بي حساب و كتاب و سر آغاز و سر انجام در اختيارشان قرار گرفته ميدانند و سعي ميكنند تا از ضمن استفاده از تك تك لحظه هاي آن ، در حد توان ،مسيري نيز باشند براي بهره گيري ساير همنوعاني كه از چنين شرايطي برخوردار نيستند . در مجموعه در فراق يار هم در جايي گفته ام كه :

اگر ميدانستيم كه طومار زندگي مان به اين سرعت و به اين زودي در هم پيچيده ميشود حتما آن مسافرتها ي شاد را طولاني تر ميكرديم و اينقدر براي كوتاه كردن آنها عجله نميكرديم .

نما آهنگ خاطره عليصدر را ببينيد

~باز گشت به صفحه اول